Brak wyników

Prawo i podatki

8 maja 2019

NR 6 (Kwiecień 2019)

Raportowanie schematów podatkowych - to warto wiedzieć

383

Od 1 stycznia 2019 r. nowelizacja Ordynacji podatkowej zaimplementowała do polskiego porządku prawnego Dyrektywę 2018/822 w zakresie raportowania schematów podatkowych (MDR – mandatory disclosure rules). Polskie przepisy rozszerzają jednak zakres wymaganej przez Unię Europejską sprawozdawczości. Dyrektywa bowiem wprowadza obowiązek raportowania schematów transgranicznych, tj. tych uzgodnień, które mają miejsce w więcej niż jednym państwie. Polski ustawodawca postanowił rozszerzyć zakres raportowania o obowiązek przekazywania informacji również na temat schematów krajowych.

Celami rozszerzenia zakresu obowiązku raportowania było, jak wskazywane jest w uzasadnieniu do nowelizacji i w objaśnieniach podatkowych, przede wszystkim (I) poszerzenie wiedzy organów skarbowych w zakresie działań podejmowanych przez podatników oraz (II) tzw. aspekt behawioralny polegający na odstraszaniu podatników od podejmowania działań optymalizujących ich rozliczenia podatkowe.

Kiedy możemy mówić o schemacie podatkowym? 

Za schemat podatkowy uważane jest uzgodnienie czynności lub zespół czynności, których co najmniej jedna strona jest podatnikiem lub które mogą mieć wpływ na powstanie lub niepowstanie obowiązku podatkowego. Jest to bardzo szeroko zakrojona definicja, na gruncie której schematem może być każde działanie zmierzające do zmniejszenia kwoty podatku – nawet to zupełnie zgodne z prawem. Przykładem schematu zgodnego z prawem może być np. przekształcenie spółki bądź przejście pracownika na samozatrudnienie. Wskazuje to wyraźnie, że za schemat podatkowy jak najbardziej mogą zostać uznane działania zgodne z prawem podatkowym, a także takie, o których organy skarbowe doskonale wiedzą. Dodatkowo, aby dane działanie spełniało warunki do uznania go za schemat podatkowy, muszą zostać spełnione określone warunki, musi ono: (I) spełniać kryterium głównej korzyści oraz posiadać ogólną cechę rozpoznawczą, (II) posiadać szczególną cechę rozpoznawczą, lub (III) mieć inną szczególną cechę rozpoznawczą. 

Kto raportuje?

Obowiązek przekazania informacji o schematach podatkowych może dotyczyć trzech kategorii podmiotów: promotora, korzystającego oraz wspomagającego.

Za promotora uważa się osobę prawną lub osobę fizyczną, która opracowuje, oferuje, udostępnia, wdraża lub zarządza wdrażaniem uzgodnienia. Korzystającym z kolei jest również osoba prawna lub osoba fizyczna, której udostępniono uzgodnienie, i u której wdrażano uzgodnienie bądź jest przygotowywana do wdrożenia lub dokonała czynności służącej wdrożeniu. Wspomagającym natomiast jest osoba, która pomaga we wdrażaniu uzgodnienia.

Kiedy dochodzi do udostępnienia schematu podatkowego? 

Dochodzi do niego w momencie:

  • oferowania uzgodnienia korzystającemu, zawarcia umowy, której przedmiotem jest przekazanie informacji o uzgodnieniu, lub przyjmowania wynagrodzenia z tytułu przekazania informacji o uzgodnieniu, 
  • przekazania korzystającemu w jakiejkolwiek formie, w tym drogą elektroniczną, telefoniczną lub osobiście, informacji o uzgodnieniu, w szczególności przez przedstawianie jego założeń.

Kiedy i co należy raportować?

Obowiązek przekazywania informacji o schemacie podatkowym obejmuje wszystkich, którzy dokonują czynności wskazanych w przepisach. W przypadku promotora będą to opracowywanie, oferowanie, udostępnianie lub zarządzanie wdrażaniem. W przypadku korzystającego będzie to samodzielne opracowanie i wdrożenie schematu przez korzystającego lub sytuacja, gdy promotor nie wykona swojego obowiązku raportowania. Obowiązek raportowania w przypadku wspomagających ograniczono tylko do szczególnych przypadków. Termin na zaraportowanie wynosi 30 dni od podjęcia pierwszej z czynności dotyczących schematu.

Powyższe nie oznacza jednak, że każde działanie, które będzie schematem podatkowym, należy raportować. Poza spełnieniem kryteriów głównej korzyści, a także cech rozpoznawczych, aby wystąpił obowiązek raportowania schematu krajowego, korzystający musi spełniać kryterium kwalifikowanego korzystającego. 

Obowiązek informacyjny na gruncie przepisów MDR nie powstanie, gdy nie jest spełnione kryterium kwalifikowanego korzystającego, tj. gdy przychody/koszty/aktywa korzystającego nie przekraczają równowartości w zł 10 mln euro oraz wartość przedmiotu uzgodnienia nie przekracza 2,5 mln euro lub jeżeli korzystający jest podmiotem powiązanym z podmiotem osiągającym takie przychody/koszty/aktywa.

Z jednej strony próg 10 mln euro wydaje się wysoko zawieszoną poprzeczką, niemniej jednak już kwestia powiązania z takim podmiotem dużo szerzej zakreśla krąg podmiotów, które będą spełniały...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy